Dünyanın birçok kilisesinde, Kuzey Amerika’da nispeten daha seyrek olmakla birlikte, ayinin sonunda pastör sessizce şu kelimeyi söyler: “Lütuf”. Toplananlar bunun tüm topluluğun birlikte dua etmesi için bir işaret olduğunu bilir ve bu iki kelimenin alındığı ayeti okur: “Rab İsa Mesih’in lütfu, Tanrı’nın sevgisi ve Kutsal Ruh’un paydaşlığı hepinizle birlikte olsun.” (2. Kor. 13:14).

Metin kısa ve basittir ve üzerinde düşünmeden geçip gitme tehlikesiyle karşı karşıyayız.

(1) Tanrı’nın her benliği bu bereketlerin kaynağıdır. Bu bile başlı başına dikkate değerdir: Pavlus gibi Hristiyanların İsa’nın kim olduğunu ve Ruh’un armağanının Tanrı’nın kendisini anlamaları üzerindeki etkilerini görmeleri için uzun bir gecikme olmamıştır. Tüm Tanrısal varlık, Tanrı’nın düşmüş suret taşıyıcılarını alıp onları Yaratıcılarıyla paydaşlığa geri döndüren bu muazzam cömert kurtarma operasyonuyla meşguldür.

(2) İlk iki bölümde, “lütuf” kuşkusuz Rab İsa Mesih’in verdiği ya da sağladığı lütuftur ve “sevgi” Tanrı’nın kendisinin döktüğü sevgidir. Bu da üçüncü cümledeki “Kutsal Ruh’un paydaşlığı” ifadesinin bizim Ruh’la olan paydaşlığımıza değil, Kutsal Ruh’un bahşettiği, mümkün kıldığı ya da verdiği paydaşlığa atıfta bulunduğu ihtimalini güçlendirmektedir. Kutsal Ruh nihayetinde Hristiyan paydaşlığının yazarıdır. Ruh’un her birimizde bireysel olarak ve hepimizde toplu olarak çalışması, yüreklerimizi ve zihinlerimizi kendine odaklanmaktan ve günahtan alıp Tanrı’ya hayranlığa, kutsallık sevgisine ve İsa’dan, Müjdesi’nden ve öğretilerinden zevk almaya dönüştürmesi sayesinde birbirimizle Hristiyan paydaşlığından zevk alırız. Böyle bir dönüşüm olmadan, Müjde’deki ortaklığımız olan “paydaşlığımız” imkânsız olacaktır.

(3) Bir an için bile lütfun sadece İsa’dan, sevginin sadece Baba Tanrı’dan ve paydaşlığın sadece Ruh’tan geldiğini düşünmemeliyiz –sanki İsa sevemez ya da paydaşlık yaratamazmış, Baba lütuf gösteremezmiş gibi. Lütuf, sevgi ve paydaşlık Tanrı’nın üç benliğinden gelir. Yine de lütfu Rab İsa’ya bağlayabiliriz, çünkü onun çarmıhtaki kurban, ikame edici ölümü tamamen lütufla sunulmuştur; sevgiyi Tanrı’ya bağlayabiliriz, çünkü tüm kurtuluş planı, hakkında “Tanrı sevgidir” denilen Tanrı’nın bilge ve sevgi dolu yüreğinden kaynaklanır (bkz. 1. Yuhanna 4:8 ve 11 Ekim); paydaşlığı Kutsal Ruh’a bağlayabiliriz, çünkü onun dönüşüm çalışması bizi Müjde ortaklığında bir araya getirir.

Tüm nimetlerin kendisinden aktığı Tanrı’ya şükredin; Baba, Oğul ve Kutsal Ruh’a şükredin.