Sarayı yapıldıktan sonra Davut, küçük ve gösterişsiz Buluşma Çadırı’na kıyasla ihtişam içinde yaşadığını fark eder. Antlaşma Sandığı’nı yerleştireceği bir tapınak, bir “ev” inşa etmek ister (2 Sam. 7).
Ancak Tanrı, peygamber Natan aracılığıyla rüzgârı tersine çevirir. Davut Tanrı için bir “ev” inşa etmek ister, ama Tanrı kendisinin Davut için bir “ev” inşa edeceğini bildirir. Ev sözcüğü bir binayı ifade edebilir, ancak ev halkını ve hatta bir hanedanı da kapsayabilir (örneğin Windsor Hanedanı). Davut birinci anlamda Tanrı için bir “ev” inşa etmeyi umar; Tanrı Davut’a üçüncü anlamda kendisi için bir “ev” inşa ettiğini söyler. Davut’un oğlu Süleyman Tanrı için bir “ev” inşa edecek olsa da son tahlilde Tanrı’nın kendisi nihai Verici’dir ve inşa etmeyi önerdiği “ev” daha kalıcı olacaktır.
Bu bağlamda Tanrı Davut’a bazı dikkat çekici vaatlerde bulunur. Tanrı, “RAB senin için bir soy yetiştireceğini belirtiyor” (7:11) der. Davut’un ölümünden sonra soyunun devam etmesi için Tanrı şunları ekler: “Sen ölüp atalarına kavuşunca, senden sonra soyundan birini ortaya çıkarıp krallığını pekiştireceğim. Adıma bir tapınak kuracak olan odur. Ben de onun krallığının tahtını sonsuza dek sürdüreceğim” (7:12-13). Gönderme Süleyman’dan daha öteye gitmez. Saul, 1. ve 2. Samuel’in öyküsünde, saltanat süren ve tahtı güvence altına alınmayan, “evi” inşa edilmeyen bir kralın başlıca örneğidir. Ama Davut için durum böyle olmayacaktır. Onun soyu hüküm sürecektir. Saul günah işlediğinde, zamanı geldiğinde Tanrı onu reddetti. Ama Davut’un oğlu yanlış yaptığında, Tanrı şöyle der: “onu insanların değneğiyle, insanların vuruşlarıyla yola getireceğim. [O halde bu “oğul” kesinlikle İsa değildir] Ama senin önünden kaldırdığım Saul’dan esirgediğim sevgiyi hiçbir zaman esirgemeyeceğim.” (7:14-15). Buraya kadar Süleyman ufukta yer almaktadır.
Ama sonra Tanrı bir kez daha uzun vadeli düşünür: “Soyun ve krallığın sonsuza dek önümde duracak; tahtın sonsuza dek sürecektir.” (7:16). Bu ya her zaman Davut soyundan birinin tahtta kalacağı ya da daha güçlü bir şeyin olacağı anlamına gelir. Zaman içinde, gelecek olan “Davut” ya da “Davut oğlu” hakkındaki peygamberlikler çok daha büyük vaatlerle yüklü hale gelir. Yeşaya “Davut’un tahtı ve ülkesi üzerinde egemenlik sürecek” ama aynı zamanda “Güçlü Tanrı” ve “Ebedi Baba” (Yeş. 9:6-7) olarak da adlandırılan birini öngörür. İşte, Davut’un soyundan gelen ve Davut hanedanlığını babadan oğula değil, kendi ebedi hükümranlığıyla sürdüren bir varis.