Tomas çok kötü eleştiriliyor “Şüpheci Thomas” diyoruz ona. Ancak İsa’nın ölümden dirildiğinden şüphe etmesinin nedeni, İsa’nın havariler topluluğuna ilk göründüğü sırada orada bulunmamasıyla ilgili olabilir (Yuhanna 20:19-25). O önemli günde orada olmasalardı, diğerlerinin daha iyi bir durumda olacakları tamamen açık mıdır?
Tomas kesinlikle cesaretten yoksun değildir. İsa, Lazar’ı ölümden diriltmek için Celile’den Yahuda’ya dönmeyi amaçladığında ve havariler siyasi ortamı anlayarak böyle bir eylemin ne kadar tehlikeli olacağını fark ettiklerinde, meslektaşlarını sessizce cesaretlendiren kişi Tomas’tır: “Biz de gidelim, O’nunla birlikte ölelim!” (11:16). Thomas zaman zaman tüm grubun sormak istediği soruyu dile getirir. Böylece, İsa gideceğini ve artık yolu gerçekten bildiklerini söylediğinde, Thomas sessizce “Ya Rab, senin nereye gideceğini bilmiyoruz, yolu nasıl bilebiliriz?” diye itiraz ettiğinde sadece kendi adına konuşmamaktadır. (14:5).
Ancak burada, Yuhanna 20’de, yokluğuyla dikkat çeken kişi oysa, dirilen İsa’nın havariler grubuna ikinci kez görünmesinde Thomas da olağanüstü önemde bazı diyalogları tetikler. İsa kilitli kapılardan geçerek ortaya çıktığında, özellikle Tomas’a döner ve yaralarının izlerini gösterir: “P Parmağını uzat” dedi, “Ellerime bak, elini uzat, böğrüme koy. İmansız olma, imanlı ol!” (20:27). Tomas başka kanıt istemez. Yeni Ahit’in en büyük Hristiyanlık itiraflarından birini dile getirir: “Rabbim ve Tanrım!” (20:28).
İsa, bugün Hristiyan tanıklığının doğasını aydınlatan bir ifadeyle karşılık verir: “Beni gördüğün için mi iman ettin? Görmeden iman edenlere ne mutlu!” (20:29). İsa burada, kendisini bedenen görmeden, ellerindeki, ayaklarındaki ve böğründeki yara izlerinin izini sürmeden kendisine iman edecek sayısız milyonu tasavvur ederek, tarihin çayırlarının üstüne gölge etmektedir. Onların inancı aşağı değildir. Gerçekten de Tanrı’nın özel takdiriyle, Tomas’ın deneyiminin raporu, Tanrı’nın Ruhu’nun onları imana getirmek için kullanacağı şeylerden biridir. İsa lütufkâr bir şekilde görsel ve somut kanıtlar sağlar, böylece Tomas’ın iman ve itirafının yazılı raporu sadece metne erişimi olanları imana teşvik edecektir. Hem Tomas hem de ardılları İsa’ya iman eder ve O’nun adıyla yaşama kavuşurlar (20:30-31).