Pazar okulunda çocukken, İsrail’in on iki kabilesinin isimlerini basit bir koro söyleyerek öğrendim: “Bunlar Yakup’un oğullarının isimleridir:/ Gad ve Aşer ve Şimon, / Ruben, İssakar, Levi, / Yahuda, Dan ve Naftali-/ Toplam on iki, ama asla ikiz değil- / Zebulun, Yusuf ve Benyamin.”
Ancak Kutsal Kitap’ın hikâyesinde on iki kabilenin ne kadar önemli olduğunu anlamam için daha uzun yıllar geçmesi gerekti. Yaratılış’ın geri kalanındaki dinamiklerin çoğu onların ilişkilerine dayanır. İsrail ulusunun örgütlenmesi, bir kabilenin, Levililer’in kâhin olarak ayrılmasına bağlıdır. Başka bir oğul olan Yahuda’dan Mesih’e giden Davut hanedanı doğar. Yüzyıllar boyunca Yusuf oymağı Efrayim ve Manaşşe olarak ikiye ayrılır; Benyamin önemli ölçüde Yahuda’yla birleşir. Kutsal Kitap’ın son kitabı olan Vahiy’de eski antlaşmanın on iki kabilesi, yeni antlaşmanın on iki elçisinin karşıtını oluşturur: bu on ikiye on iki matris (yani bu kıyamet edebiyatının sembolizminde 144) ilke olarak Tanrı’nın tüm halkını kapsar.
Ama Yaratılış 30’da ne kadar da çirkin bir başlangıçları vardır. Yaratılış 29’da Lavan’ın, Yakup’un hem Lea hem de Rahel’le evlenmesine neden olan hilesi, şimdi Kutsal Yazılar’daki en sağlıksız kardeş rekabeti örneklerinden birine yol açar. Bu ailedeki kadınlardan her biri diğerini gölgede bırakmaya o kadar heveslidir ki, diğerinin çocuk doğurma yarışında öne geçmesine izin vermektense, cariyesini kocasına verir. İlişkiler o kadar benmerkezci ve acelecidir ki, bir başka sefer Rahel, kocasının sevişme fırsatını kız kardeşi Lea’ya birkaç adamotu karşılığında satmaya hazırdır. Çokeşlilik ve onunla birlikte çarpık ilişkiler karmaşası yerleşmiştir.
Bu acılı ve açıkçası işlevsiz aile ilişkilerinden on bir oğul ve bir kız doğar (son oğul Benyamin’in doğumu bölüm 35’te bildirilir). İşte İsrail ulusunun temeli olan on iki İsrail kabilesinin kökenleri. Onların kökenleri diğerlerinden daha kötü değildir; sadece tipiktirler. Ancak Tanrı’nın bu aileyle diğer ailelerden üstün oldukları için ilgilenmediği daha şimdiden anlaşılmaktadır. Hayır, onları İbrahim, İshak ve Yakup’a verdiği antlaşma vaatlerini yerine getirmek için kullanır. Büyük, kurtarıcı amaçlarını gerçekleştirmek için onlarla lütufkâr bir şekilde sabreder. Düşük bütçeli bir filmin konusu olabilecek türden adi aile dinamikleri, evrenin Egemeni’nin antlaşma yeminlerini tutmasını engelleyemez.