İsa’nın dönüşü hakkında bazı şeyleri yanlış anlamak her zaman kolay olmuştur. Bu bazen bilgisizlikten, bazen de çarpıtılmış bir vurgudan kaynaklanır. 2. Selanikliler 2:1-12’ye bakılırsa, bu tür tehlikeler ilk kiliseden beri mevcuttur.
Bugün bu konular hakkında kendi çarpık yorumlarımızı sürdürüyoruz. Örneğin, 1. Selanikliler 4:17’de Pavlus, “Sonra biz yaşamakta olanlar, hayatta olanlar, onlarla birlikte Rab’bi havada karşılamak üzere bulutlar içinde alınıp götürüleceğiz” diye yazdığı için, birçok çağdaş bilgin Pavlus’un Rab’bin dönüşünün kendi yaşamı sırasında gerçekleşeceğini düşündüğünü ve elbette yanıldığını savunmaktadır. Gerçekte, 1. Selanikliler 4:17, Pavlus’un Mesih’in kendi yaşamı sırasında döneceğine inandığını kanıtlamadığı gibi, 1. Korintliler 6:14 ayeti de Mesih’in kendi yaşamı sırasında dönmeyeceğini düşündüğünü kanıtlamaz. Pavlus orada şöyle yazar: “Rab’bi dirilten Tanrı, kudretiyle bizi de diriltecek.” Her iki yerde de birinci şahıs kullanmasına rağmen, Pavlus basitçe kendisini bu deneyimleri yaşayacak olan Hristiyanlarla özdeşleştirmektedir –ister Rab’le buluşup ölümden kaçsınlar ister ölsünler ve nihayetinde dirilsinler. Yine de bu noktada günümüzde yaygın bir yanılgı vardır.
2. Selanikliler 2:1-12’nin ardındaki yanlış anlaşılma tam olarak açık değildir, ancak görünüşe göre Selanikliler Pavlus’tan geldiği iddia eden, ancak Pavlus’un tanınmış el yazısı ve imzasından yoksun sahte bir mektup almışlardı (Pavlus’un 3:17’de okuyucularının dikkatini bu özelliklere çekmesinin nedeni budur). Bu aldatıcı mektup bir şekilde bazı Selaniklileri “Rab’bin gününün” çoktan geldiğine ikna etmişti (2:1-2); ya bir şekilde terk edilmişlerdi ya da kurtuluşun tüm nimetlerini şimdiki zamana saklamaya çalışan bir tür “aşırı gerçekleştirilmiş” eskatoloji öğretiliyordu. Belki ölümün ötesinde bir ölümsüzlük vardır, ama bu görüşe göre İsa Mesih’in kişisel dönüşüne ya da bir dönüm noktası olacak yargıya ve muzaffer bir hükümdarlığa gerek yoktur.
Bu nedenle Pavlus, Rab’bin gününün gelmediğini söylemek için bazı nedenler verir. Bu konuda Rab İsa’nın örneğini izler; o da birisini Mesih olarak tanımlayanlar hakkında bazı talimatlar vermiştir (Matta 24:23-27). Rab İsa geri dönmeden önce bazı şeylerin gerçekleşmesi gerekir ve o zaman karşıtları “ağzının soluğuyla” ve “gelişinin görkemiyle” yok edecektir (2:8). Yalanlar “her türlü mucize” “yanıltıcı belirtiler” ve “harikalar” (2:9) ile çevrelenip desteklenebilir; ancak özünde insanlar gerçeği sevmeye yanaşmadıkları için mahvolurlar (2:10). Er ya da geç Tanrı onların daha çok tercih ettikleri yanılsamayı göndererek yargısını bildirir.