İki tema Çölde Sayım 9’a hakimdir. İkincisi, “Tanıklık Çadırı (Konut)” olan Buluşma Çadırı’nın kurulduğu ilk gün, bulut ve ateş sütununun çadırın üzerine inmesidir (9:15-23). Bu sütun Mısır’dan ilk çıkışlarından beri halka rehberlik etmiş ve onları korumuştu. Tanrı’nın varlığının görünür işaretiydi ve bundan sonra Buluşma Çadırı’yla (ve daha sonra tapınakla) ilişkilendirildi. Böylece Tanrı’nın varlığının tezahürünün öyküsü devam eder.
Ancak ilk tema, orijinal Fısıh Bayramı’nın birinci yıldönümünde Fısıh Bayramı’nın kutlanmasıdır (9:1-14). Mısır’dan Çıkış 12. bölümde anlatılan ilk Fısıh sadece Mısır’dan Çıkış’la bağlantılı değildi, aynı zamanda Musa Antlaşması’na göre iyi tanımlanmış şekillerde anılacaktı (bkz. Mısır’dan Çıkış 12; Levililer 23:5-8; Yasa’nın Tekrarı 16:1-8). Tanrı’nın Musa’ya verdiği talimat, halkın Fısıh Bayramı’nı “bütün kurallar, ilkeler uyarınca” kutlaması yönündedir (Çölde Sayım 9:3). Ancak bu şart bir krize yol açar. Halkın bir kısmı ölü bir bedenle temas ederek törensel olarak kirli hale geldiği için (örneğin, ailelerinden biri öldüğünde), törensel olarak temizlenene kadar Fısıh bayramına katılamazlardı ve bu da Yahudi takviminin ilk ayı olan Aviv’in (sürgünden sonra Nisan olarak adlandırıldı) on dördünde kutlayamayacakları kadar zaman alırdı.
Bunun üzerine Musa Rab’be danışır. Rab’bin yanıtı, törensel olarak kirli olan bu kişilerin Fısıh Bayramı kutlamalarını ikinci ayın on dördüne kadar erteleyebilecekleridir. Ancak Rab bu ertelemenin sadece törensel nedenlerden dolayı öngörülen zamanda kutlama yapamayanlar için olduğunda ısrar eder. Kişisel çıkarları için ertelemeyi tercih edenlerin halktan koparılması gerekir.
Bu olaydan çıkarılacak pek çok ders vardır, ancak bunlardan biri bazen gözden kaçmaktadır. Herhangi bir karmaşık yasalar sisteminde, er ya da geç farklı yasalar birbiriyle rekabet eden ve hatta çatışan iddialar ortaya koyacaktır. Sonuç olarak bu tür yasaların bir önem hiyerarşisi içinde düzenlenmesi gerekir. Burada ay, törensel temizlikten ya da Fısıh kutlamasının kendisinden daha az önemli kabul edilir. İsa’nın kendisi de bu genel noktayı kabul eder. Yasa Şabat günü düzenli çalışmayı yasaklar ve erkek çocuğun sekizinci gün sünnet edilmesi gerektiğini söyler. Sekizinci günün bir Şabat günü olduğunu varsayalım (Yuhanna 7:23)? Hangisi önceliklidir?
Sadece yasal düzlemde düşünen zihinler yasaların işaret ettiği yönü kavrayamayabilir. İsa onları doğru bir şekilde düzenleyin der (ve Pavlus başka bir yerde aynı noktaya başka şekillerde işaret eder) ve onların kendisine işaret ettiğini keşfedersiniz (Yuhanna 7:24).