Bir düzeyde, 69. Mezmur Davut’un Tanrı’ya içini döktüğünü, olağanüstü baskılar ve rakiplerle yüzleşirken yardım için yalvardığını gösterir. Burada şiirsel bir biçimde sunulan tüm koşulları yeniden yapılandıramayabiliriz, ancak Davut kendisine yakın insanlar tarafından ihanete uğramıştır ve ıstırabı aşikârdır.
Başka bir düzeyde, bu mezmur Yeni Ahit yazarları tarafından alıntılanan ya da yorumlanan zengin bir metin deposudur: “Yok yere benden nefret edenler saçlarımdan daha çok.” (69:4; bkz. Yuhanna 15:25); “Kardeşlerime yabancı, annemin öz oğullarına uzak kaldım.” (69:8; bkz. Yuhanna 7:5); “Çünkü evin için gösterdiğim gayret beni yiyip bitirdi” (69:9; bkz. Yuhanna 2:17); “Sana edilen hakaretlere ben uğradım” (69:9; bkz. Rom. 15:3); “ama benim duam sanadır, ya RAB. Ey Tanrı, sevginin bolluğuyla, güvenilir kurtarışınla uygun gördüğünde yanıtla beni” (69:13; bkz. Yeşaya 49:8; 2. Korintliler 6:2); “yiyeceğime zehir kattılar, sirke içirdiler susadığımda.” (69:21; bkz. Matta 27:48; Markos 15:36; Luka 23:36); “…sirke içirdiler susadığımda.” (69:21; bkz. Matta 27:34; Markos 15:23; Yuhanna 19:28-30); “Issız kalsın konakları, çadırlarında oturan olmasın!” (69:25; bkz. Matta 23:38; Elçilerin İşleri 1:20); “Yaşam kitabından silinsin adları, doğrularla yan yana yazılmasınlar!” (69:28; bkz. Luka 10:20).
Bu tür alıntıların ve imaların tek bir bölümde yoğunlaşması açısından bu mezmur dikkate değerdir. Elbette hepsi aynı türden değildir ve bu kısa incelemenin hepsini değerlendirmesi mümkün değildir. Ancak bunlardan birkaçı önemli bir kalıba girer. Bu mezmur Davut tarafından yazılmıştır. (Başlıktaki bu atıftan kuşku duymak için iyi bir neden yoktur.) Davut sadece “büyük Davut’un daha büyük Oğlu”nu (ilahi yazarının dediği gibi) ortaya çıkaran hanedanın başı değildir, aynı zamanda birçok yönden gelecek kral için bir model, onun için bir örnek –dilerseniz bir tip– olur. Yeni Ahit yazarlarının mantığı budur. Bu muhakemenin sağlam temellere dayandığını göstermek yeterince kolaydır. Burada sonuca bir göz atmak yeterlidir. Eğer Kral Davut Tanrı uğruna hor görülmeye katlanabildiyse (69:7), Tanrı uğruna kardeşleri tarafından reddedilmeye katlanan nihai Kral’dan ne kadar daha fazla katlanabilir (69:8). Davut Rab’bin evi için gayretliyse, İsa’nın öğrencileri onun tapınağı temizlemesinde ve ilgili sözlerinde kendi gayretinden bir şeyler görmeyi nasıl başaramamış olabilirler (Yuhanna 2:17)?
Gerçekten de Yeni Ahit yazarlarının zihninde, bu tür pasajlar Yeşaya 53’te ortaya çıkan “Acı Çeken Hizmetkâr” temasıyla bağlantılıdır ve burada Kral Davut ve onun nihai varisi ve Rabbi ile bağlantılıdır.